Zarys historyczny "Czarni" Czarne:

LZS (Ludowy Zespół Sportowy) 1948-1997

LKS (Stowarzyszenie Ludowy Klub Sportowy) 1997-2008

Rok 1945 to data zakończenia II wojny światowej, a lata następne to okres odbudowy kraju z powojennej pożogi. Sport jakby z marszu równolegle zajął swoje poczesne miejsce, a piłka nożna była sposobem na integrację, swoiste zapomnienie trudu dnia codziennego, czy zwykłą sportową rywalizacją, a przy tym nie wymagała zbyt wielkich inwestycji po prostu kawałek równej łąki, dwa słupki i tzw. "szmaciankę" przypominającą obecną piłkę. Buty zaś od spodu podbijano kawałkiem skóry dla lepszej przyczepności do podłoża.

W latach 1946/47 działała tzw. nie zrzeszona grupa piłkarzy grająca pomiędzy pobliskimi miejscowościami. Rok 1948 uważa się za zawiązanie pierwszych struktur organizacyjnych LZS "Czarni" Czarne pod przewodnictwem Władysława Kwiecińskiego, jednak z powodu braku dostatecznego zapału czy swoistego klimatu drużyna czarneńskich piłkarzy w latach 1949/50 reprezentowała barwy Wyczech, gdzie pod kierownictwem miejscowego prężnego działacza Floriana Więckowskiego należała do najlepszych na terenie powiatu człuchowskiego.

Od 1951 roku z inicjatywy miejscowego młynarza p. Majchera, piłka nożna na stałe zadomowiła się w Czarnem.

1948.jpg

W latach następnych w ramach Powiatowego Zrzeszenia Ludowych Zespołów Sportowych, drużyna grała w klasie B, reprezentując dobry poziom sportowy, awansując później do klasy A, prowadzony przez OZPN w Koszalinie. Do najlepszych piłkarzy tego kresu należeli: Prokopiak, Orzechowski, Maciejewski, Machnik, Behlc, czy zapamiętani już z imienia i nazwiska: Wiśniewski Marek, Edward Kura, Jan Sobótka, Tadeusz Rot, Leopold Maciąg, Edward Piotrowski, Walerian Wszoła, Piotrowski Marian, Jakubiec Jarosław, Turczyński Zbigniew, Bolesław Radomski, Julek Misztal.

Przez lata następne Zarząd działał w składzie:

Szczęśniewicz Zygmunt - prezes
Maciejewicz Antoni - skarbnik
Piotrowski Edward - sekretarz (od 1961 Niwiński Karol), członkowie zarządu: Maciąg Leopold, Majcher Stanisław, Kwieciński Władysław,

Ówcześnie nie było kadry instruktorskiej czy trenerskiej, drużyna szkoliła się wzajemnie w zależności od umiejętności zawodnika jak również wspieranych przez młodych nauczycieli wychowania fizycznego: Zenona Boguckiego, Aleksandra Bakiewicz.

Drużynę piłkarską finansowo wspierali Urząd Gminy, Gminna Spółdzielnia Samopomoc Chłopska. W okresie tym, jak też w latach następnych, pionierskie zapędy mieli siłacze w podnoszeniu ciężarów i sympatycy piłki siatkowej, jednak te dyscypliny nie zadomowiły się na stałe w Klubie.

Lata siedemdziesiąte przyniosły nagły wzrost popularności piłki nożnej w kraju. Na poziomie światowym grała reprezentacja Polski, co również przeniosło się na grunt małych miejscowości.

W Czarnem nastąpiła zmiana warty, entuzjastycznie nastawionych do sportu miejscowych działaczy opartych w szczególności o Zakład Karny przy wyraźnym wsparciu tutejszych Jednostek Wojskowych.

Zarząd tworzyli:

Józef Andrzejczak - prezes, od 1974 roku Czesław Szpiganowicz
Czesław Publicewicz - v-ce prezes ds. organizacyjnych
Janusz Jakubowski - skarbnik, od 1980 roku Stanisław Walendzik
Karol Niwiński - sekretarz, pełniący tę funkcję w poprzednim zarządzie.

Skład drużyny to w większości piłkarze tzw. "napływowi", którzy po ukończeniu zasadniczej służby wojskowej podejmowali w Czarnem pracę, zakładali rodziny. W dalszym ciągu wspierano się żołnierzami czy piłkarzami ze Szczecinka.

Wyraźnie podniesiono poprzeczkę w zakresie organizacji klubu, wzbogacono bazę treningową poprawiając stan płyty boiska, wybudowano szatnie, trybuny dla kibiców, wykonano ogrodzenie stadionu.

Piłkarze tamtego okresu prezentowali bardzo wysoki poziom sportowy, tworzyli swoistą rodzinną atmosferę, tworząc historyczną opinię najlepszej drużyny do 2006 roku.

W 1972 roku grali w finale wojewódzkim Pucharu Polski przegrywając nieznacznie z II-ligową Gwardią Koszalin 0:1.

W sezonie 1973/74 awansowali do ligi międzywojewódzkiej, której zwycięzca w barażach grał o wejście do II ligi centralnej ("Czarni" Słupsk).

Skład zespołu przedstawiał się następująco:

•  Szczepański Andrzej
•  Wszoła Bogdan
•  Szczukiecki Marian
•  Baros Czesław
•  Posim Jan
•  Popławski Stanisław
•  Haziak Stanisław
•  Kanecki Bogdan
•  Kowalski Ludwik
•  Kloskowski Klemens
•  Bieliński Henryk
•  Kotys Mikołaj

W okresie tym zespół prowadzili:

•  1966/67 Andrzej Wojtkowiak
•  1968/69 Stanisław Augustyniak
•  1970/71 Andrzej Wojciechowski
•  1972/73 Andrzej Szczepański
•  1973/75 Michał Karpiński
•  1975/78 Stanisław Gorzelak
•  1978/79 Michał Karpiński

Skład uzupełniali zdolni juniorzy: Szczygieł Zbigniew, Lekstutis Lech, Chybiński Włodzimierz, wchodzący do zespołu jako obowiązkowo grający młodzieżowcy.

W drużynie grał również bramkostrzelny Szamański Andrzej z Piasta Człuchów (grający później w III-ligowym "Gryfie" Słupsk, czy II-ligowej Gwardii Koszalin),
w inauguracyjnym meczu z "Olimpem" Złocieniec zdobył 3 bramki.

W okresie tym trenujący grupy młodzieżowe Stanisław Gorzelak - nauczyciel wychowania fizycznego, wyszkolił wielu zdolnych juniorów, którzy z marszu wymieniali w drużynie w/w "weteranów".

Trzon zespołu tworzyli:

•  Pietrów Andrzej
•  Słotwiński Adam
•  Ojdana Grzegorz
•  Jagła Krzysztof
•  Bednarski Eugeniusz
•  Surowiec Krzysztof
•  Mróz Wiesław
•  Zdyb Stanisław
•  Galanty Mieczysław
•  Bodnar Lubomir

Marach Jurek, Szast Andrzej, Krawców Zbigniew - mający epizod gry w wyższych klasach rozgrywkowych, uzupełnili skład i przez wiele lat byli groźni dla najlepszych w swej klasie rozgrywkowej.

W tym okresie Zarząd pracował w składzie:

Prezes - Szpiganowicz Czesław
V-ce prezes - Jaćkowski Henryk
Sekretarz - Niwiński Karol
Skarbnik - Walendzik Stanisław
Członek - Kloskowski Klemens - pełniący jednocześnie funkcję trenera

W latach osiemdziesiątych zespół seniorów nie odnosił znaczących sukcesów i tylko w latach 1984/86 grał w lidze okręgowej. W okresie tym zorganizowano pierwszy w historii 9-cio dniowy obóz kondycyjny w Gryficach.

Wart wspomnienia jest epizod gry w klubie reprezentanta Polski Jerzego Wijasa z Widzewa Łódź, którego za odmowę gry w "Legii" Warszawa zesłano do zielonego garnizonu w Czarnem.

Miłą niespodziankę sprawili juniorzy młodsi prowadzeni przez Henryka Grochowskiego i Mikołaja Kotys, którzy w sezonie 1986/87 zdobyli v-ce mistrzostwo województwa. Ich pięknie rozpoczęta kariera piłkarska nie poszła na marne, bowiem w późniejszych latach zasilili szeregi drużyny seniorów.

Trzon kadry wówczas tworzyli:

•  Wąsowicz Zdzisław
•  Lewandowski Jacek
•  Skrzoska Janusz
•  Dołgowski Tomasz
•  Kotys Robert
•  Skrzoska Wojciech
•  Winnicki Janusz
•  Jankiewicz Jarosław
•  Mucha Arkadiusz
•  Koński Wojciech
•  Ryżycki Andrzej
•  Chrząszcz Zbigniew

Z końcem roku 1987 po licznych zawirowaniach w środowisku sportowym, Zarząd kierowany przez prezesa - Czesława Szpiganowicza, podał się do dymisji.

Mimo znacznych dokonań, uznał, że czas na zmiany pokoleniowe, a warto pamiętać, że ustępujący z funkcji sekretarza p. Karol Niwiński, pracował społecznie na niwie sportowej niezmiennie przez 27 lat.

Na walnym zgromadzeniu w dniu 17.11.1987 roku wybrano Zarząd w składzie:

prezes - Aleksander Gappa
v-ce prezes Janisław Stępień
v-ce prezes/skarbnik - Stanisław Walendzik
sekretarz - Konopko Zygmunt, którego po miesiącu pracy zastąpił Kazimierz Krawczuk,
członkowie: Kloskowski Klemens, Bodnar Lubomir, Kołakowski Janusz, Bieliński Henryk, Łamiński Andrzej.

W swym pierwszym wystąpieniu prezes Aleksander Gappa nie obiecywał nagłych sukcesów, a długofalową pracę z młodzieżą, szeroką współpracę ze środowiskiem wiejskim oraz szeroko rozumianą formę sportowo - rekreacyjną, przy współpracy z miejscowymi zakładami pracy, uznając że obok potrzeby uzyskiwania przez klub dobrych wyników ma do spełnienia misję wychowawczą, szkoleniową i właściwego spędzania wolnego czasu przez młodzież przy współpracy ze Szkołą Podstawową.

Zarząd w swych poczynaniach wyszedł na przeciw brydżystom i tenisistom stołowym, którzy przez lata grali w lidze okręgowej.

Do najlepszych należeli:

- brydż sportowy - Dedo Henryk, Szkudlarek Tadeusz, Kotys Mikołaj, Jakubowski Janusz, Ogonowski Tadeusz, Konopko Zygmunt.

- tenis stołowy - Bieliński Henryk, Galanty Jan, Jarocki Janusz, Szczukiecki Marian, Duda Leszek. W kategorii młodzieżowej do najlepszych w województwie należała Katarzyna Duda.

Piłkarzom tworzącym historię lat 80-tych, mających bogate doświadczenie, ale chcących w niedługim czasie zakończyć karierę, jak również wypieranych przez zdolną młodzież stworzono optymalne warunki. Zorganizowano obozy kondycyjne (2x Człuchów, Połczyn Zdrój oraz dochodzeniowe w Czarnem), ponownie zatrudniono trenera II-klasy Stanisława Gorzelak, a trenowany przez niego zespół awansował do ligi okręgowej licząc się w sezonie 1988/89 w rywalizacji o III ligę, ulegając prężniejszym klubom "Comuindex" Dębnica - Piast Człuchów.

W latach 1990-94 nastąpiła ponowna wymiana pokoleń do zespołu seniorów awansowali w całości zdolni juniorzy, lecz z marszu nie mogli siłą rzeczy rywalizować z plejadą doświadczonych zawodników innych drużyn. Zespół w tym okresie grał w klasie A, zdobywając doświadczenie. Juniorzy należeli do czołówki wojewódzkiej, gdzie swoje zdolności piłkarskie ujwanili: Nowicki Piotr, Dołęcki Adam, Kumoch Mariusz, Sołtysiak Zbigniew, Haziak Robert, Hatała Paweł. Zespół uzupełnili piłkarze z Wyczech: Chmielewski Andrzej, Jelonkiewicz Paweł, Rolniczak Rafał. Trenerami tego okresu byli: Grochowski Andrzej, Grochowski Henryk, Krawczuk Kazimierz.

W 1994 roku funkcję trenera objął Jurek Marach, który w swych poczynaniach wyzwolił wiarę w sukces i awansował w rocznicę 600-lecia Miasta do ligi okręgowej, prowadząc zespół nieprzerwanie w najwyższej klasie rozgrywkowej w województwie do dnia dzisiejszego (wyłączając epizod przerwy 1996/97, kiedy zespół prowadził Edmund Kuchta).

Dwukrotnie zespół Czarnych był w półpinale Pucharu Polski na szczeblu wojewódzkim, przegrywając dopiero z III-ligowcami: "Pogonią" Lębork oraz "Gryfem" Słupsk.

Zarząd Klubu wyrażając szacunek dla historii lat 1970-90 i inicjatywy założycieli: Galanty Mieczysław, West Jurek, Kazimierz Krwczuk, Bodnar Lubomir, Galanty Jan, przyjął utworzenie sekcji Oldboj '92, którzy nieprzerwanie do 2008 roku grali w Pomorskiej Lidze Oldbojów.

W roku 1997 na mocy decyzji administracyjnej Koło LZS "Czarni" Czarne przekształciło się w Stowarzyszenie LKS "Czarni" Czarne, działając w oparciu o uchwalony Statut zarejestrowany w Sądzie.

Wybrano skład Zarzadu:

•  Prezes - Aleksander Gappa
•  v-ce prezes - Józef Saładziak
•  v-ce prezes Jan Maciejewski
•  sekretarz Kazimierz Krawczuk
•  skarbnik Stanislaw Walendzik
•  członkowie: Bodnar Lubomir, Bieliński Henryk

W latach 1998 - 2000 w wyniku tzw. "wypalenia społecznikowskiego działania" po 20 latach pracy zrezygnowal Stanisław Walendzik i Krawczuk Kazimierz, który zajął się tylko szkoleniem młodzieży. Na skutek innych obiektywnych przyczyn, a w szczególności zawodowych z klubu odeszli Jan Maciejewski i Aleksander Gappa.

Mimo zawirowań w składach zarządu trener Jurek Marach robił po prostu swoje, wzmacniając zespół o kolejnych zawodników z "Drzewiarza" Rzeczenica - Grzegorza Kraska, Krystiana Stanios, Dariusza Kasperowicz, wychowanków Adama Szaciukiewicz, Krzysztofa Koperskiego, Tomasza Szczygieł, czy pozyskanego z Wyczech Marka Chmielewskiego.

Zespół w każdym kolejnym sezonie zajmuje czołowe pozycje, nieustannie "pukając" do klasy wyższej, a w sezonie 1999/2001 pechowo przegrywając "rzutem na taśmę" o jeden punkt awans do IV ligi z "Chrobrym" Charbrowo czy "Spartą" Sycewice.

Swoje pasmo sukcesów mieli juniorzy starsi i młodsi. Pod opieką trenerów: Kazimierza Krawczuk, Janusza Winnickiego i Henryka Grochowskiego rywalizowali w tzw. makroregionie, obejmującym województwo pomorskie, odnosząc sukcesy również w konfrontacjach z koalicją klubów z Trójmiasta (lata 2001/03).

Ustępujący Zarząd, a w szczególności zabiegi v-ce prezesa Józefa Saładziaka, wykonał rozbudowę szatni wraz z węzłem sanitarnym oraz poprawił stan estetyczny wokół niej, co jest niewątpliwie dużym sukcesem tego Zarządu.

W 2002 roku po zakończeniu 5 letniej kadencji wybrano nowe władze Klubu.

Prezes - Ireneusz Witkowski
V-ce prezes - Józef Saładziak
V-ce prezes - Adam Hepner
Sekretarz - Tomasz Sokołowski
Skarbnik - Szaciukiewicz Jan (po krótkim czasie zastąpiony przez Władysława Włoch)
Członkowie - Ireneusz Krawczuk, Ryszard Czerwiec

Przez następne lata "Czarni" w dalszym ciągu należą do czołówki klasy okręgowej.

W sezonie 2002/03 - VI miejsce

2003/04 - IV miejsce

2004/05 - II miejsce, umożliwiające grę w barażach o IV ligę. Po dwumeczu z Jantarem Ustka, będąc zespołem lepszym, odpadli po zaciętej rywalizacji, zabrakło po prostu skuteczności.

W latach 2003 - 2006 zespół Jurka Maracha zostaje wzmocniony sprowadzonym z "Piasta" Człuchów - Pawłem Wnuk Lipiński oraz zawodnikiem "Lecha" Czaplinek - Jarosławem Handel. Z wychowanków do składu weszli: Ireneusz Krawczuk, Jarosław Szwałek, Przemysław Łazor, Mateusz Pudzianowski, Kamil Głuszak, a w późniejszym okresie Piotr Kopot, Łukasz Nowakowski i Seweryn Remieniewicz.

W sezonie 2005/06 "Czarni" ponownie zajmują II miejsce premiowane spotkaniem barażowym. Data 21.06.2006r. jest historyczną dla Klubu "Czarni" Czarne. Seniorzy pomimo porażki w Czarnem 1:2 w meczu barażowym o IV ligę z "Wisłą" Tczew, wygrywają na wyjeździe 3:2, strzelając zwycięską bramkę w ostatniej minucie spotkania w osobie Rafała Rolniczak.

W IV lidze w sezonie 2006/07 grali ze zmiennym szczęściem, ale prezentowali dobry poziom i przysporzyli miejscowym kibicom wiele radości.

Zespół w IV lidze utrzymał się dzięki wygraniu baraży z "Pomezanią" Malbork, co również było dużym sukcesem.

W 2007 roku mija pięcioletnia kadencja Zarządu Klubu i byłoby nietaktem nie podkreślić, że oprócz najlepszych w historii uzyskanych wyników sportowych, dzięki zaangażowaniu Zarządu, oczywiście przy wsparciu władz miasta, miejscowy stadion nabrał "właściwego" dla siebie wyglądu:

- płyta boiska przybliża wyglądem murawę boisk III czy nawet II ligi piłkarskiej;
- wykonano siedzenia plastikowe, co dzisiaj można nazwać trybuną dla kibiców;
- wyraźnie poprawiono stan estetyczny obiektu;
- wykonano ogrodzenie w celu zapewnienia prawidłowego przebiegu meczu oraz boksy dla kibiców gości i gospodarzy;
- stadion pozyskał radiowęzeł;
- wykonano trakcję wodociągową do podlewania murawy;
- w swych działaniach, Zarząd można powiedzieć, był profesjonalny, spełniający IV ligowe wymagania.

Powyższe dokonania są również częścią nowo wybranego Zarządu w składzie:

Prezes - Krzysztof Olkowicz
V-ce prezes - Tadeusz Bednarski
V-ce prezes - Manfred Ruckemann
Skarbnik - Władysław Włoch
Sekretarz - Piotr Nowak
Członkowie - Ireneusz Witkowski, Janusz Kołakowski, Jan Maciejewski, Grzegorz Wołoszyn.

Niewątpliwym sukcesem obecnego Zarządu jest zamontowanie oświetlenia, co pozwala trenować piłkarzom późną jesienią, przy szybko zapadającym zmierzchu.

Zapewne warto tu wspomnieć o działaczach, którzy chwilowo spełniali funkcje w strukturach klubu lub bezinteresownie pomagali Zarządowi w swych poczynaniach, jak: Piotrowicz Witold, Nowicki Marian, Wolski Zdzisław, Kowalczyk Czesław, Kopysiewicz Andrzej, Galanty Mieczysław, jak również cała drużyna oldbojów dająca początek obecnej nawierzchni murawy nawożąc ponad 100 przyczep ziemi.

Powołana kapituła dla oceny 60 - letniej historii Klubu zapewne nie ustrzegnie się błędów, a tych, o których zapomniano serdecznie przepraszamy.

Obecnemu Zarządowi, któremu przypadło organizować ten piękny jubileusz trudno oceniać swoje poczynania i pozostawiamy to biegowi dalszej historii oraz ocenie zebrania sprawozdawczo - wyborczego, które przypada na 2012 rok.

Spadek drużyny w sezonie 2007/08 z IV ligi zapewne jest swoistą porażką, lecz wzloty i upadki towarzyszą nam wszystkim w życiu codziennym. Kolejną szansę daje na obecny sezon 2008/09 i za niego trzymajmy kciuki!

Na zakończenie warto wspomnieć, że największy sukces sportowy odniósł wśród sportowców "Czarnych" Czarne - Damian Zieniuk - mistrz Polski juniorów z 1995 roku z "Lechem" Poznań, będąc również w kadrze pierwszoligowej drużyny - obecnie zawodnik II - ligowej "Nielby" Wągrowiec.

Nie mniejszym sukcesem sportowym, chociaż w innym wydaniu jest doroczne spotkanie noworoczne i rozegranie meczu pomiędzy drużynami "Czarni" seniorzy i "Czarni" oldboje, co jest wyznacznikiem naszej sportowej rodziny na dobre i na złe czasy.

Ludowy Klub Sportowy "Czarni" Czarne na przestrzeni swych dziejów ukształtował wiele osobowości, był kuźnią właściwych postaw. Jego członkowie nie tylko korzystali z dobrodziejstw tej organizacji, mając i czując potrzebę pomagania tworzenia dobra, spełniali wiele funkcji społecznych, nie tylko naszego środowiska.

W swych szeregach mieliśmy i mamy wielu działaczy OSP, PCK -HDK, Radnych Miasta i Gminy Czarne, trenerów i wychowawców.

Miniony czas naszej historii wskazuje, że dzisiaj również należy patrzeć przez pryzmat uciekającego czasu, wielu ludzkich tragedii, jakie życie niesie i zmusza do refleksji, do zwykłych ludzkich odruchów "szacunku czy dostojnej pokory"

60 - letnią historię tworzyli również Ci, których wśród nas już nie ma. Niektórzy odeszli zbyt szybko! Wywołując ich naszymi myślami, oddajmy im Cześć słowami jednego z pisarzy:

(...)Gdy godzina rozstania wydzwoni,

nie dam kamienia, bukietu nie splotę,

dam Ci coś więcej, bo z serca nie dłoni,

żal i tęsknotę (...)

oprac. Stanisław Walendzik, Piotr Nowak